|
|
  Tweeten |
|
|
|
|
Privacy |
Thema's > Tweede wereldoorlog
De Aanval op de Lago-raffinaderij door U-BOAT 156
De aanval op de Lago-raffinaderij door de Duitse U-Boat 156 begon om 01:21 uur op 16 februari 1942, toen Kapitein Hartenstein het bevel gaf om een Torpedo af te schieten en 48 seconden later werd de tanker Pedernales geraakt in haar zij en explodeerde de tanker in een grote vuurbal.
Twee minuten later vuurde Captain Hartenstein een tweede torpedo af. De tweede torpedo sloeg in bij tanker Oranjestad en ook dat werd een inferno. In totaal gingen 7 tankers in vlammen op en kwamen 57 mensen om. Na de aanval werd er ook een niet ontplofte torpedo gevonden op het strand. Aan land vielen geen slachtoffers en dat is een groot wonder....
Het Duitse opperbevel had de oorspronkelijke orders veranderd waaronder Captain Hartenstein had gevaren. De oorspronkelijke orders waren om aan de oppervlakte te komen en de raffinaderij van Shell onder vuur te nemen met het 10,5 cm dek kanon. Op 15 februari 1942 werden echter gewijzigde orders via de radio aan U-156 doorgegeven, die luiden als volgt:
1. De belangrijkste opdracht is om schepen aan te vallen.
2. Als de aanvallen op de scheepvaart succesvol waren, dan kon de U-Boat alsnog beginnen met de artillerie aanval op het doelwit op het land.
Na het zinken van de tankers is de U-Boat inderdaad aan de oppervlakte gekomen, De onderzeeër was driekwart mijl van het rif voor de Lago-raffinaderij verwijderd. De artillerie aanval op de goed verlichte raffinaderij zou voorbij kunnen zijn in een paar minuten. De kapitein en bemanning waren opgetogen. De U-Boat had haar eerste deel van de aanval succesvol uitgevoerd en nu waren ze aan dek om 's werelds grootste raffinaderij te vernietigen.
Het kanon was geladen en het bevel werd gegeven om te vuren. Zodra de order werd gegeven was er een explosie op het dek, de schutter werd onmiddellijk gedood, en de zeeman die de schutter bijstond werd tegen de commandotoren gesmeten, zijn been ging verloren door de explosie. In de opwinding had de overenthousiaste schutter nagelaten de afdichting uit het einde van het kanon te halen, en de loop van het 10,5 cm dekkanon was, bij het afvuren van de eerste granaat, ontploft.
Zonder het dek kanon kon er geen artillerie aanval op de raffinaderij worden uitgevoerd en ontsnapte de raffinaderij en het eiland aan een grote ramp.
In 1941, ten tijde van de aanval, had de Lago-raffinaderij zevenenveertighonderd werknemers in dienst en verwerkte de raffinaderij tweehonderdachtëntwintigduizend vaten ruwe olie per dag. Tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog was de de werkgelegenheid bij de Lago-raffinaderij gegroeid tot meer dan zevenduizend werknemers en de raffinaderij verwerkte driehonderdduizend vaten ruwe olie per dag. Dit komt neer op een half miljoen liter brandstof per uur, vierentwintig uur per dag.
Indien de dekschutter niet de fout gemaakt had de stop uit de loop te halen, dan had de raffinaderij vernietigd geworden en zou deze productie verloren gegaan zijn. En dat in een tijd waarin er een grote dorst naar brandstof was om de oorlogsmachine op gang te houden.
We kunnen alleen maar gissen hoe groot de invloed op het verloop van de tweede wereldoorlog geweest zou zijn.
Tot deze beroemde anaval was er van verduistering op jhet eiland weinig sprake en ook de verdediging was beperkt. Na de aanval werd de verduistering strikter nageleefd en werden geschutstellingen bij de vuurtoren van Seroe Colorado gemaakt.
Bron: Artikel London Times, zie afbeelding, aangevuld met een artikel van Dan Jensen.
